تفاوت پروتکل فشرده سازی SVC و AVC

comments0 نظر views بازدید
Share

تکنولوژی های بسیاری در پس پرده انتقال تصاویر و صدا در سیستم های ویدئو کنفرانس استفاده شده است تا یک ارتباط روان و شبیه به واقعیت را در اختیار کاربران قرار دهد. یکی از از این تکنولوژی ها که برای برقراری ارتباط بین دو نقطه بسیار مهم است، Encoding ویدئو ها و فشرده سازی سیگنال های صوت و تصویر دیجیتال، برای انتقال مناسب است.
یک سو از ارتباط باید ویدئو ها و صوت را فشرده سازی و رمزنگاری کند و به سمت مقابل ارسال کند. در طرف دیگر، دریافت کننده باید این اطلاعات از حالت رمز نگاری و فشرده خارج کرده و تصاویر را بر روی صفحه نمایش و اصوات را از طریق اسپیکر ها پخش کند.
امروزه دو راه حال به طور معمول در شرکت های بزرگ برای راه اندازی ویدئو کنفرانس مورد استفاده قرار می گیرد. یکی Scalable Video Coding یا به اختصار SVC نام دارد و دیگری Advanced Video Coding یا AVC گفته می شود.


پروتکل فشرده سازی AVC چگونه کار می کند و چه مزایای و معایبی دارد؟

پروتکل فشرده سازی AVC که در سال ۲۰۰۳ پیاده سازی شد، مبتنی بر الگوریتمی ساده و منطقی بود که با کمترین پهنای باند، بیشترین کیفیت را به سیستم مقابل عرضه کند.
در این پروتکل ابتدا دو سیستم با شناسایی و تبادل اطلاعات بین خود از قابلیت ها و پروتکل های مورد پشتیبانی یکدیگر را آگاه می کنند و بر سر بالاترین کیفیت مورد پشتیبانی مشترک به توافق می رسند. پس از آن صدا و تصویر در قالب یک استریم با کیفیت مشخص بین دو سیستم تبادل می شود.
در یک سیستم MCU که همزمان چند تماس را میزبانی می کند، تولید استریم مناسب برای هر سایت (Trans rate و Transcode) نیاز به پردازش فوق العاده بالایی دارد. این پردازش بالا مستلزم چند سرور در حالت کلاستر یا قراردادن چندین پردازشگر موازی ( DSP ) در MCU است که در مدل های Polycom RMX شاهد آن هستیم.
نیاز به پردازش بالا تنها نقطه ضعف این پروتکل نیست. نوسانات شبکه نیز باعث از دست رفتن اطلاعات دریافتی در نقطه مقابل می شود که نتیجه آن مشبک شدن یا فریز شدن تصویر می شود.
البته کیفیت و استفاده بهینه آن از پهنای باند موجود و عدم تحمیل پردازش یا پهنای باند بالا در سمت کلاینت از مزایای آن است.

پروتکل فشرده سازی SVC چگونه کار می کند و چه مزایا و معایبی دارد؟

در مقابل در پروتکل SVC ، MCU نه یک استریم که چند استریم را به پایانه ها ارسال میکند.

هر پایانه به فراخور قابلیت های خود یکی از این استریم ها را دریافت می کند.
به این شکل بار پردازشی سمت MCU به پایانه ها منتقل می شود. پایانه ها خود موظف به کنترل شبکه و تغییر استریم انتخابی هستند. به همین دلیل شبکه ویدئوکنفرانسی مبتنی بر SVC مثل Skype For Business بر روی یک سرور پر قدرت قابل پیاده سازی است و نیازی به کلاسترهای بزرگ یا نصب پردازنده های موازی در MCU نیست.
ارسال و دریافت پکت های کنترلی و تبادل چند استریم، پهنای باند مصرفی در سمت کلاینت را بسیار بالا می برد ولی نوسانات شبکه با سرعت بیشتری کنترل و مهار می شود.

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *