شبکه را آسان بیاموزیم – قسمت ششم- آدرس دهی در شبکه – IPv6 addressing

comments1 نظر views بازدید
3 از 5
از 2 رای
(رای دهید)

در قسمتهای اول ، دوم ، سوم و چهارم و پنجم از مجموعه مقالات شبکه را آسان بیاموزیم، در مورد ساختار آدرسهای IPv4 و کلاسهای مختلف آن و همچنین IPv6 اشاره کردیم، آدرسهای IPv6 نیز در دسته بندی های مختلفی قرار میگیرند که هرکدام با توجه به دسته مربوطه در جای خاصی از شبکه و با کاربردی خاص مورد استفاده قرار میگیرند. بر اساس RFC4291 آدرسهای IPv6 به 3 دسته کلی تقسیم میگردند، این تقسیم بندی شامل انواع آدرسهای IPv6 به شکل زیر می باشد:

آدرسهای Unicast

آدرسهای Multicast

آدرسهای Anycast

توجه داشته باشید که در این نسخه از آدرس دهی IP آن نوع از آدرس که در آدرس دهی IPv6 با آن آشنایی داشتیم با عنوان Broadcast وجود ندارد.

یکی دیگر از مواردی که در استفاده از آدرسهای IPv6 باید در نظر داشته باشیم امکان استفاده از چندین آدرس IPv6 بر روی یک اینترفیس می باشد که بر خلاف نسخه قبلی یعنی IPv4 که امکان استفاده یک یا دو آدرس بر روی یک اینترفیس وجود داشت و آدرس دوم تنها در صورتی قابل ثبت و استفاده بر روی آن اینترفیس بود که بعنوان آدرس Secondary مورد استفاده قرار میگرفت در آدرس دهی IPv6 می توانیم تعداد زیادی آدرس IPv6 را بصورت کاملا مجزا و بصورت همزمان بر روی یک اینترفیس معرفی و تمامی آنها بصورت هم زمان قابل استفاده می باشند.

آدرس های Unicast جهت نمایش یک اینترفیس خاص مورد استفاده قرار میگیرند و همچنین برای آدرس دهی به یک دستگاه خاص در شبکه که بصورت تکی نیاز به ارتباط دارد و ارتباط بصورت تکی با دیگر تجهیزات در نظر می باشد. در این دسته از آدرسها می توانیم 3 گروه کلی داشته باشیم که به شرح زیر می باشد:

این گروه ها بصورت کلی در مورد آدرسهای Unicast مورد استفاده قرار میگیرند و به عبارتی می توانیم بگوئیم این دسته بندی رابطه مستقیمی با استراتژی استفاده ما از آدرسها در بخشهای مختلف شبکه و همچنین کاربردهای مختلف مورد استفاده در شبکه ما خواهد داشت.

گروه آدرسهای Link Local

گروه آدرسهای Unique Local

گروه آدرسهای Global

که در ادامه به تفکیک به هرکدام از این گروه ها اشاره خواهیم نمود.

گروه آدرسهای Link Local: هر کدام از اینترفیس های ارتباطی مورد استفاده در پروتکل IPv6 همزمان با فعالسازی این پروتکل بر روی آنها بصورت خودکار یک آدرس خاص از خانواده Link Local را دریافت می کنند که از این آدرس خاص جهت ارتباط تجهیزات موجود بر روی یک لینک مشترک که با استفاده از آن اینترفیس ها با یکدیگر در ارتباط هستند استفاده می شود، به این ترتیب اطلاعاتی که Source و یا Destination آن در بازه این نوع آدرس باشد از محدوده آن لینک مشترک فراتر نرفته و در همان لینک بصورت اختصاصی بین تجهیزات حاضر در آن لینک رد و بدل می شوند. به این ترتیب زمانی که از این نوع آدرس استفاده شود امکان برقراری ارتباط تنها بر روی لینک ارتباطی مشترک بین همان تجهیزات وجود خواهد داشت.

ساختار این آدرس به شکل زیر می باشد که متشکل از دو بخش Network  و همچنین Host می باشد، بخش Network همانگونه که مشاهده می نمائید شامل 10 بیت ثابت می باشد که با ساختار FE80::/10 نمایش داده می شود و در بخش Host نیز تعداد 64 بیت می تواند بعنوان آدرس  Host یا تعیین کننده آدرس اختصاصی همان اینترفیس مورد استفاده قرار گیرد که می تواند بصورت Manual و یا بصورت خودکار با استفاده از اطلاعات مربوط به آدرس فیزیکی همان اینترفیس یا همان آدرس MAC آن با استفاده از یک مکانیزم خاص به آن اینترفیس اختصاص یابد.

 گروه آدرسهای Unique Local: این نوع از آدرس علیرغم اینکه در خارج از محدوده هر لینک قابل دسترس می باشد دارای مفهوم و معنا در داخل یک بازه خاص و محدوده خاص هستند. و انتظار می رود که بر روی اینترنت دیده نشوند. بنابراین در داخل یک سازمان در بخش های مختلف آن و در داخل یک Domain مشخص قابل Route می باشند. تفاوت این دسته از آدرس با آدرس های خصوصی مورد نظر در RFC1918 این است که آدرس های Unique local بصورت global یکتا می باشند و قابل مدیریت بوده و امکان استفاده تکراری آن در سازمانهای مختلف توصیه نشده است.

از جمله مواردی که باید در نظر گرفت با توجه به مواردی که ذکر گردید و با توجه به توصیه به استفاده بصورت یکتا در شبکه های مختلف این است که اگر این امر رعایت نشود و همچنین این آدرس ها بر روی اینترنت انتشار یابند ممکن است تداخل بین شبکه ای برای آن سازمان ها پیش آید. برای جلوگیری از این اتفاق توصیه میگردد که از آدرس های یکسان استفاده نشود و اگر این اتفاق افتاد با استفاده از سیستم ها فیلترینگ از خروج و ورود آدرسهای ULA به خارج و داخل شبکه یک سازمان باید جلوگیری گردد.

این دسته از آدرس ها بصورت fc00::/7 مورد استفاده می باشند که البته با توجه به رزرو شدن بخشی از این آدرس ها به شکل زیر بازه آن تغییر میکند. به این شکل که در این نوع آدرس بخشی را با عنوان L bit داریم که می تواند 1 یا 0 باشد و با توجه به اینکه 0 رزرو شده می باشد با احتساب 1 در بخش L bit آدرس های ULA بصورت fd00::/8 نشان داده می شوند و بخش های مختلف آن همانند شکل باید در نظر گرفته شود.

گروه آدرس های Global: آدرس های global قابل دسترسی در سطح اینترنت می باشند و این آدرس ها توسط مدیریت های منطقه ای و قاره ای کنترل و ارائه میگردد. مانند سازمانهای RIPE و ARIN و … آدرسهای global در بازه 2000::/3 ارائه شده اند که بخش 3 بیت ابتدایی آن ثابت می باشد.

در این گروه از آدرسهای IPv6 Unicast تعدادی از آدرسها جهت استفاده های خاص رزرو شده اند و به این ترتیب از آنها تنها در همان موارد استفاده میگردد که به شرح زیر می باشند:

همانطور که اشاره گردید از آدرسهای Global بر روی اینترنت و ارتباط بین شبکه های مختلف استفاده می شود، نکته ای که باید به آن اشاره کنیم این است که یک اینترفیس بصورت همزمان می تواند هم آدرس Link Local و هم آدرس Global داشته باشد که به این ترتیب می تواند از هرکدام از آنها در ارتباط با بخش های مربوطه بر روی شبکه استفاده کند. بعنوان مثال جهت ارتباط با اینترنت می تواند از آدرس Global  استفاده کند و از آنجا که مبنای ارتباطی و رد و بدل شدن اطلاعات مربوط به پروتکل های روتینگ بین تجهیزات مختلف روتینگ بر اساس ارتباط بین آدرسهای Link Local می باشد، می تواند از آن آدرسها جهت برقراری ارتباط آن پروتکل ها در سطح شبکه استفاده نماید. در بخش های بعدی در مورد آدرسهای Multicast  و همچنین Anycast صحبت خواهیم نمود.

 

 

Share

رای شما به "شبکه را آسان بیاموزیم – قسمت ششم- آدرس دهی در شبکه – IPv6 addressing" چیست؟

رای شما با موفقیت ثبت شد.

ثبت رای شما با پیغام خطا همراه بود.

یک پاسخ به “شبکه را آسان بیاموزیم – قسمت ششم- آدرس دهی در شبکه – IPv6 addressing”

  1. رامین غضنفری رامین غضنفری گفت:

    خیلی عالی بود مهندس ممنون

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *