با گسترش نياز به شبكه محلي بيسيم، استاندارد IEEE 802.11 در سال 1997 ارائه شد. اين استاندارد توسط اتحاديهاي از سازندگان كه با Wi-Fi شهرت يافت حمايت شد تا تجهيزات با ماركهاي مختلف با يكديگر سازگار باشند. اين استاندارد با نسخههاي a/b/g اصلاح گشته است تا عملكرد بهتري داشته باشد كه به اختصار ميتوان ويژگيهاي زير را براي آنها برشمرد:
استاندارد 802.11b:
- نرخ ارسال حداكثر 11 Mbps
- كار در باند فركانسي 2.4 GHz
- كانالهاي فركانسي 22 MHz
- 3 كانال راديوئي مجزا
- پيادهسازي گسترده در تجهيزات Wi-Fi
استاندارد 802.11g:
- نرخ ارسال حداكثر 54 Mbps
- كار در باند فركانسي 2.4 GHz
- سازگاري با استاندارد 802.11b
- كانالهاي فركانسي 22 MHz
- 3 كانال راديوئي مجزا
- پيادهسازي گسترده در توليدات Wi-Fi
استاندارد 802.11a:
- نرخ ارسال حداكثر 54 Mbps
- كار در باند فركانسي 5 GHz
- ناسازگار با استاندارد 802.11b
- كانالهاي فركانسي 20 MHz
- 12 كانال راديوئي مجزا
- شعاع كم سلولها
توليداتي كه در ايران استفاده ميشوند بيشتر از سخههاي g و b استفاده ميكنند. در ايران Wi-Fi در موارد زير استفاده ميشود:
1- براي ايجاد شبكههاي محلي بيسيم كه درون ساختمانها پيادهسازي ميشوند
2- ارائه سرويس اينترنت توسط ISPها
3- ايجاد اتصالات نقطه به چند نقطه
4- ايجاد لينكهاي نقطه به نقطه
نكته مهم درباره Wi-Fi تطبيقي بودن نرخ ارسال است. به عبارت ديگر با توجه به قدرت سيگنال دريافتي نرخ ارسال كاهش و يا افزايش مييابد. به همين دليل در لينكهاي نقطه به نقطه در حد چند كيلومتر نرخ ارسال ميتواند از 54 مگا بيت به 6 مگا بيت كاهش يابد.
توجه كنيد كه استاندارد 802.11 براي شبكههاي محلي درون ساختمان طراحي شده است و براي لينكهاي بيروني عملكرد راديوئي آن ضعيف ميگردد (مثلاً براي كساني كه با مدولاسيون OFDM آشنايي دارند جالب است بدانند Gaurd Time بين سمبولهاي OFDM برابر 800 نانو ثانيه است كه براي لينكهاي دروني مناسب است. در صورتي كه براي لينكهاي بيروني حومه شهري مقدار 2000 نانو ثانيه مناسب است.)
در حال حاضر Wi-Fi ارزانترين و پر استفادهترين فناوري بيسيم در ايران محسوب ميگردد. با اين وجود معايبي نيز در اين فناوري وجود دارد:
1- عملكرد راديوئي آن براي لينكهاي طولاني چندان مناسب نيست و نرخ ارسال به شدت در آن كاهش مييابد.
2- كيفيت سرويس در اكثر توليدات Wi-Fi وضعيت مطلوبي ندارد. اين موضوع در زمان انتقال خطوط E1 بيشتر نمود پيدا ميكند.
3- بازدهي لينك و به عبارت ديگر نسبت نرخ مفيد به نرخ ارسال مخصوصاً براي لينكهاي نقطه به نقطه طولاني مناسب نيست و معمولاً زير 50 درصد ميباشد. در هنگام ايجاد و يا تحويل گرفتن لينك به نرخ ارسال بسنده نكنيد و با ستفاده از نرم افزارهاي مخصوص اين كار نرخ ارسال مفيد را اندازه گيري كنيد.
با پيدايش فناوريهاي نويني مانند WiMAX فناوري Wi-Fi براي لينكهاي بيروني طولاني رقيبي جدي خواهد داشت.
